The best of

Schooljaar 2009/2010
- Meridiaan college 't Hooghe Landt

Juryprijs beste webpagina
Team B3k-1, thema De Wijk.
Deze groep heeft het mooiste totaalplaatje gepresenteerd en vantevoren nagedacht over wat ze precies wilden doen. Dat is belangrijk! Ze hebben de wijk goed als rode draad goed binnen alle drie de disciplines gepresenteerd. Veel diversiteit en goede details.

Juryprijs beste foto
Team C3k-3. 'St. Joriskerk' van Sophie Saadat.
Mooie combinatie van stad, religie, het eeuwige en een mooi beeld.


Juryprijs beste film
Team B3k-2. Titel: 'Een dag uit het leven van…..' van Fay Waals.
Op de juiste manier hun eigentijdse gevoel in beeld gebracht. Het is heel herkenbaar voor ons allemaal en het is heel leuk en creatief in elkaar gezet.

Juryprijs beste tekst
B3k-1. 'Ik kan mijn huis niet vinden' van Judith Rigter.
Zonder twijfel een toekomstige tekstschrijfster. Perfecte persoonlijke, maatschappelijke, eigentijdse en kritische vertaling. Ze heeft niet alleen kritiek, maar is ook kritisch over haar eigen generatie.

Ik kan mijn huis niet vinden’

Ik ben net tot de conclusie gekomen dat ik mijn huis op Google Maps niet kan vinden. Hoor ik er nu wel bij?

Tegenwoordig is iedereen bezig met ‘erbij’ horen. Iedereen let op iedereen. Wat je aan hebt, hoe je haar zit, hoe je in elkaar zit en wie je vrienden zijn. Als je principes hebt ben je saai en als je geen hyves hebt ben je een stuk minder sociaal dan mensen met hyves. Tegenwoordig is alles ook een stuk oppervlakkiger. Hoe vaak hoor je nu wel niet dat mensen de beste vrienden ontmoeten via internet? En hoe vaak lijken verlegen mensen op hyves wel hele andere personen? Hoe veel knapper lijken mensen wel niet door het bewerkprogramma Picasso op hun foto’s? En hoe oppervlakkig ik hyves ook vind, heb ook ik hyves. En hoe dom ik het ook vind dat mensen zich zo anders voordoen op hyves, ook ik zit bijna elke dag te kijken of ik nog nieuwe krabbels heb. Maar nee, we laten het niet bij hyves om onze eigen pagina’s te showen: tegenwoordig zet iedereen zijn hoofd ook nog eens op Facebook, Twitter en MySpace. Lekker spontaan toch? Maarja, op één of andere manier hoor je er toch niet helemaal bij zonder hyves.

Na lang zoeken op Google Maps heb ik de juiste flat gevonden, maar van welke hoek ik het ook probeer: ik kan mijn huis niet zien. Waarschijnlijk komt dit doordat er zo’n mooie, grote, bloeiende boom voor staat. Een boom die de buurtbewoners wilde planten jaren geleden omdat het groen in mijn wijk verdween.. Kon die boom nou niet even net een flat verder worden geplant? Opgelucht bedenk ik me dat ik nog een tweede kans heb door gescheiden ouders en kan ik mijn ‘tweede’ huis wel vinden. Ik zie als ik goed kijk volgens mij zelfs de kat over straat rennen. Ben ik even opgelucht.

Publieksprijs beste webpagina
Team A3k-4. Thema Het Milieu.

Publieksprijs beste foto
Team B3k-1. 'De Binnenstad' van Yara v.d. Velde.


Publieksprijs beste tekst
Team C3k-2. 'Mijn stadje' van Dilara Ilhan.

‘MIJN’ stadje
Oost-West Thuis-Best. Een geweldig thuisgevoel overheerst mij elke keer
weer als ik MIJN stadje inrij. Een soort familiegevoel, een gevoel dat je herkend
uit duizenden. Waar ik ook heen ga er
is geen stadje als MIJN stadje. Het voelt
een beetje als op schoot kruipen bij
oma, ingestopt worden door mama,
gepest worden door broertje lief, en
winkelen met papa.

Ik reis door MIJN stadje en bewonder
elke keer weer haar schoonheid. Mijn absolute ‘hot-spot’ Vathorst, het
milieuvriendelijke Nieuwland, de bijzondere architectuur van Kattenbroek, de vloeiende champagne op de Berg, en de historie
van de binnenstad, maakt dit stadje MIJN stadje.

Gezelligheid kent geen tijd in MIJN stadje. Zodra het zonnetje zich laat zien,
gaat MIJN stadje massaal het terras op.
Geen stoeltje meer vrij, geen stilte te bekennen, geen mens die zich verveeld, het is gezellig in MIJN stadje.

Verschillende culturen, bijzondere
musea en de thuishaven van grote kunstenaars is in MIJN stadje.

Piet Monderiaan, de Kei, Dierenpark, Kamperbinnenpoort, de Flint, Lange Jan, Flehite, het Bosbad, de Eemhaven, Sint Jorisplein, Muurhuizen, Koppelpoort,
het Hofje, Onze Lieve Vrouwe Toren, Monnikendam, Armando, Sint Joriskerk,
het Station, Monkeytown, Lange straat, Varkensmarkt, Valleikanaal, en Kwekersweg.
Amersfoort is MIJN stadje.

Publieksprijs beste film
Team C3k-1. Titel: 'Stopmotion' van Ruben Groenhuijssen.

Schooljaar 2009/2010

- Trias College

Juryprijs 
Team 5. Deze groep heeft zich niet laten afleiden en heeft zeer enthousiast hun onderwerp uitgewerkt. De filmpjes zijn gemaakt van bewegend beeld in plaats van foto's, wat de pagina professioneler maakt. Er zijn zeer mooie foto's gemaakt, al waren die helaas niet allemaal online geplaatst. Teksten waren voor iedere groep een moeilijke opgave, maar dit team heeft dat origineel opgelost. Onder leiding van de enthousiaste teamleider heeft deze groep de jury overtuigd met een goed verzorgde powerpoint, een speciaal ontworpen pagina om thuis verder te kunnen werken en een goede samenwerking onderling.

Publieksprijs
Team 2. De mooie foto's, leuke filmpjes en herkenbaarheid van de locatie zorgden vcoor een groot enthousiasme onder de andere 3e klassers die de publieksprijs kozen.

Beste foto
Team 4. Foto van de jongen die op de trap zit achter een hek. De foto is in een nieuwbouwwijk gemaakt, en laat daarmee Amersfoort anno 2010 zien. De foto heeft een mooie compositie en is interessant om naar te kijken.

Beste tekst
Team 4. Complimenten voor het lef om een gedicht te schrijven en te uploaden. 

Amersfoort een echte stad
alles in de bloei
we willen geen rotzooi hier
anders is alles in de knoei

Meiden in Amersfoort doen aan shoppen
ze zien bij de H&M mooie kleding gepast door paspoppen
Kleding willen we hebben
dan kunnen we het straks nog aan onze kinderen vertellen

Scholen overal in Amersfoort
kinderen doen hun best
ze willen slagen voor hun diploma
komen ze straks thuis van kijk oma

Amersfoort een vriendelijke stad
Iedereen is vriendelijk
soms van die stomme opstootjes
natuurlijk komt alles goed door die stomme popo'tjes

We proberen in Amersfoort
alles goed te krijgen
we doen ons best
met of zonder hijgen

Wachten op vrede in ons bestaan
zonder vrede op de wereld
gaat iedereen eraan

Vrede op één
Met of zonder oorlog
we komen samen bijeen.

We willen geen racisme
iedereen heeft het zelfde recht
Schijt aan Wilders
hij weet niet wat hij zegt.

Beste film
Team 1. Deze film van het centraal station heeft een geweldige dynamiek en is prachtig gemonteerd. De combinatie van het opnamegeluid en onderliggende muziek is goed. Bekijk de winnende film


Bijzondere vermeldingen
De jury was blij verrast door het enthousiasme en de kwaliteit van de groepen. De jury gaf de volgende bijzondere vermeldingen:
Team 1 had veel creatief talent!
Team 2 had een goede fototechniek en fotoinzicht!
Team 3 Hield een goede persoonlijke presentatie!
Team 4 heeft zich technisch geweldig uitgeleefd!
Team 5 was enthousiaste en professioneel! 
En er waren dit jaar veel goede filmpjes gemaakt, dus bekijk ook:
Filmpje over de Rova
Filmpje over graffiti
 

Schooljaar 2008/2009
- Meridiaan college 't Hooghe Landt
 

Juryprijs
De vakjury bestond uit gemeentesecretaris Henk Huitink, Ben Kokkeler van BMC en Karen Wins van Scholen in de Kunst. Zij hebben de webpagina ‘Allemaal anders’ tot beste eigentijdse archiefcollectie gekozen. De winnende groep fotografeerde niet alleen verschillende inwoners van Amersfoort, maar ook verschillende beroepen, scholen en eetgelegenheden. De filmpjes zijn compleet, mooi verzorgd en voorzien van humor. Ze hebben zelfs een eigen lied over Amersfoort geschreven en ingezongen, dat eindigt met:
En de “place to be”,
't is zoals het hoort,
't is de plaats die scoort.
Dit is Amersfoort.


Publieksprijs
De leerlingen kozen zelf de publiekswinnaars door het maken van een top5. Winnaar is de webpagina ‘Amersfoort in groen’ waarin deze groep laat zien hoe groen Amersfoort is. Vincent van Oordt, directeur van sponsor Portaal Eemland, reikte de prijzen uit aan de gelukkige publiekswinnaars.


Beste tekst
Sam Post, auteur van de winnende tekst, beschrijft haar twijfels over wie ze is in het gedicht ‘Ik ben wie ik ben’.
Reactie Annette Verspoor (vakdocent van Scholen in de Kunst): "Het gedicht is op een compacte en poëtische manier de wereld van een jongere weergegeven, een jongere uit Amersfoort of ergens anders in Nederland. Het is persoonlijk en universeel tegelijk. Een boodschap aan volwassenen: ik ben wie ik ben... ik ben een mens, een persoon. Maar ook met de bijbehorende onzekerheid: voor zover ik mezelf ken... Het is ritmisch, met een rond einde."

ik ben wie ik ben
zonder dat ik ben wie ik ben
soms ben ik de een
soms ben ik de ander
zonder dat ik ooit verander
ik ben een mens
ik ben een persoon
ik ben heel gek maar toch gewoon
nu ben ik hier
dan ben ik daar
maar wat is nou waar
soms ben ik gigantisch
soms ben ik piepklein
zonder ooit een ander te zijn
maar voor zover ik mezelf ken
ben ik gewoon wie ik ben


Beste foto
De winnende foto van Stephanie laat een ‘hangmoment’ zien waarin van alles gebeurd, maar waarin iedereen apart met iets bezig lijkt te zijn. Ellen Karelse (ook vakdocent van Scholen in de Kunst) gaf haar de eerste prijs omdat de foto een simpele weergave is van de vrijetijdsbesteding en mode van de jongeren van nu. 





 

Om de leefwereld van jongeren in Amersfoort in 2009 in beeld te brengen kan het thema 'De buurt' je helpen.  Laat dan bijvoorbeeld zien wat er voor jongeren te beleven is in de buurt.  Dit zijn hele goede pogingen om een buurt in beeld te brengen. 


Strattiboy is een simpel registrerend beeld dat iets zegt over de straatcultuur. Over de nieuw ontstane straattaal waar Engels, Surinaams, Marokkaans ,Turks en Nederlands gemixt wordt. En over de spuitdrift van jongeren. Het is jammer dat je niet kunt zien dat de foto in Amersfoort is genomen.



Er zijn buitengewoon veel etalage foto's gemaakt voor eigentijds Amersfoort en dat zegt iets over wat door jongeren interessant gevonden wordt . Mode en shoppen worden ook vaak in de bijschriften genoemd. Shoppen wordt door sommigen als hobby gezien. Een eervolle vermelding in de serie etalagefoto's gaat naar de fotografen van deze eigentijdse (zoals de 'skinny' jeans') en uitdagende mode die ons iets over jongeren én iets over de mode van 2009 verteld.
 


Multicultureel Amersfoort.
Linker foto: Een straatbeeld in 2009 dat overal in de wereld gemaakt kon zijn als je de Hollandse merknamen van HEMA en C&A niet zag. Het zou mooi geweest zijn als je ergens in de reflectie van de winkel ramen een stukje van Amersfoort had kunnen zien, nu kan het elke winkelstraat in Nederland zijn. Het licht valt prachtig op de vrouwen die met hun lichte kleding tegen de donkere achtergrond goed uitkomen. Het licht, de glans van de blauwe jas ,het rose en wit geven de winkelstraat iets chiques en feestelijks. De winkelende vrouwen zijn groot tegen de achtergrond van stoep en etalageruiten in beeld gebracht en zo worden zij het hoofdonderwerp. Ze gaan op in de ontmoeting en lijken zich niet bewust van een fotograaf. De figuur in de schaduw, rechts op de voorgrond, geeft diepte en dynamiek (van een winkelstraat) aan de foto waardoor het beeld het lossige, ongeregisseerde van een snapshot benadrukt wordt.
 


Deze groep is het best in staat geweest een samenhangend beeld te schetsen van 'jongeren in 2009' en zijn sterk in het subthema waar de nadruk op feest en chillen ligt. Sterk punt zijn deze zeer persoonlijke en levendige beelden. De fotografen hebben hun eigen leven in beeld gebracht en een mooie variatie op het thema gevonden.
  
    


 

Deze rondrit door een spookhuis is mooi beschreven, zonder dat het met zoveel woorden genoemd wordt voel je er de angst van de schrijver doorheen. En dan komt de laatste zin extra goed over! Een echte uitsmijter, waardoor de column je bij blijft.
 

Daar loop ik dan. Om me heen hoor ik geluiden van gokautomaten, gillende mensen in de achtbaan en ruik de geur van suikerspinnen.
Ik kijk omhoog naar de metershoge zweefmolen. Daar wil ik in! Maar mijn vriendinnen sleuren me al mee naar het spookhuis. Er staat een grote pratende boom voor en er staat met bloederige letters: PSYCHO.
Ik had me nog zo voorgenomen dat ik er niet in zou gaan. Ik probeer weg te rennen, maar ik word tegengehouden door een man met een cape, met witte ogen. Dus ik moet eraan geloven. Daar gaan we dan. We lopen door de donkere gangen. Ik voel de zweetdruppels over mijn voorhoofd glijden.
We lopen van de trap en botsen op tegen ijzeren stangen. We komen in een ruimte waar de deuren op slot gaan. Iedereen kijkt vol angst om zich heen. Dan gaan de lichten uit, iedereen gilt! De schilderijen vallen naar beneden en er komen skeletten tevoorschijn. Onze ogen vallen op een schilderij van een man met een string. Wat een eng huis is dit.
Uiteindelijk gaan de deuren open en we vluchten naar de volgende kamer. We horen een griezelige stem en zien naast ons de voorbijschietende muren. We vallen! De grond trilt! Overleven we dit?! De deuren gaan open en we rennen gillend naar buiten. We kunnen nu alles in het leven aan! We voelen ons moedig en heldhaftig als nooit tevoren!
En dan is het altijd heel leuk als een klein kindje naast je staat en zegt: “Het is een spookhuis voor kinderen vanaf 6 jaar hoor.”


Deze tekst is een goed voorbeeld om dat het actueel en persoonlijk is. Daarnaast is het een voorbeeld van beeldend taalgebruik.
 

Zijn het de mensen zelf of is het de drank? Vaak doen mensen de gekste dingen om hun tijd te kunnen doden. Op zaterdagnacht zoekt een groepje jongeren, met flink wat alcohol achter de kiezen, naar mensen om in elkaar te slaan. Hebben ze dan zelf niets beters te doen? Maakt dit voor hen een zaterdagnacht echt beter? Het blijft een raadsel.
Ik ga vaak uit om te genieten van het weekend en te ‘socializen’. Veel geld wordt besteed en de sfeer is levendig op de gemiddelde avond. Toch ben ik altijd op mijn hoede voor situaties die kunnen escaleren tot een drama van jewelste. Sommige mensen zoeken naar een aanleiding om toe te happen als een hond met een fysieke afwijking. De enige verklaring die ik kan bedenken voor zulk gedrag is een ellendige thuissituatie of vele uren van verveling, waardoor zij hun energie kwijt moeten. Maar je moet wel een heel saai leven hebben als je een vechtpartij nodig hebt om meer inhoud in je week te krijgen. Een aantal maanden geleden was ik in de stad om te vieren dat ik vakantie had. Toen de nacht viel gebeurde helaas het onvermijdelijke. Er ontstond tussen twee jongens, die zo naar alcohol stonken dat de geur mijn neus nog op 30 meter afstand kon bereiken, een gevecht begonnen. Ik had hen het liefst genegeerd maar ik hield het toch maar even in de gaten omdat het er best heftig aan toe ging. De ruzie eindigde dan ook pas toen de ene jongen een lege fles wijn pakte en hem op het hoofd van de ander kapot sloeg. Hij bloedde als een rund dus werd de ambulance meteen gebeld. Sindsdien vraag ik me af wie bedacht heeft dat scherven geluk brengen.